Warunki meteorologiczne do lotu z widocznością (VMC)
Definicja
Warunki meteorologiczne do lotu z widocznością (VMC) odnoszą się do warunków pogodowych na tyle dobrych, że piloci mogą latać, opierając się na odniesieniach wzrokowych, zgodnie z przepisami lotów z widocznością (VFR). Warunki te są określane przez minimalne wymagania dotyczące widzialności, separacji od chmur i podstawy chmur, i są ustalane przez ICAO oraz krajowe władze lotnicze. Gdy występują VMC, lot może być wykonywany zgodnie z VFR, a od pilota oczekuje się utrzymywania separacji wzrokowej od terenu, przeszkód i innych statków powietrznych.
Cel
- Określić progi pogodowe, przy których dozwolony jest lot VFR
- Zapewnić bezpieczną widzialność do nawigacji i unikania kolizji
- Regulować wlot do przestrzeni powietrznej i decyzje dotyczące wysokości w operacjach VFR
- Odróżnić VMC od IMC (Instrument Meteorological Conditions)
Minimalne VMC (standard ICAO)
Powyżej 3000 ft AMSL lub 1000 ft AGL (w zależności od tego, która wartość jest wyższa)
| Przestrzeń powietrzna | Widzialność | Pozioma separacja od chmur | Pionowa separacja od chmur |
|---|---|---|---|
| C, D, E, F, G | 5 km | 1500 m | 1000 ft (300 m) |
Na poziomie 3000 ft AMSL / 1000 ft AGL lub poniżej
| Przestrzeń powietrzna | Widzialność | Separacja od chmur |
|---|---|---|
| G (niekontrolowana) | 5 km (lub 1.5 km dla wolnych statków powietrznych) | Poza chmurami i w zasięgu wzroku powierzchni ziemi |
Uwaga: Krajowe władze (np. Austro Control, DFS) mogą określać obniżone minima w określonych warunkach.
