Casestudy

Aanvaring op de startbaan van Haneda, Tokyo 2024: taxitoestemming, readback en het betreden van de startbaan, een case study

Een case study voor studentpiloten over de aanvaring op de startbaan van Haneda op 2 januari 2024, gebaseerd op tussentijdse rapporten van de JTSB, met focus op de taxitoestemming voor de kustwachtbemanning, de readback, het betreden van de startbaan, stop bars, waarschuwingssystemen en lessen over hold-short.

Op 2 januari 2024 botste Japan Airlines-vlucht 516, een Airbus A350-900, na de landing op baan 34R op Tokyo Haneda met een DHC-8-300 van de Japan Coast Guard die de baan was opgereden en daarop tot stilstand was gekomen. Op 6 november 2026 is het onderzoek nog steeds open en heeft de JTSB in plaats van een eindrapport het eerste en tweede tussentijdse rapport uitgebracht.
Het onderzoek loopt nog. Informatie van 6 november 2026. De JTSB publiceerde tussentijdse rapporten op 25 december 2024 en 25 december 2025. In het voor dit artikel geraadpleegde JTSB-materiaal was nog geen eindrapport gepubliceerd.
Werkplek van de luchtverkeersleider in een torencabine met uitzicht op een landingsbaan
Deze zaak draait om een van de eenvoudigste, maar belangrijkste barrières in de luchtvaart: een runway hold-short point niet overschrijden zonder expliciete klaring.

Kernfeiten

Date and local time2 January 2024, about 17:47 JST
Aircraft typeAirbus A350-941 and Bombardier DHC-8-315
RegistrationJA13XJ and JA722A
Operator and type of operationJapan Airlines scheduled passenger flight, and Japan Coast Guard flight preparing to transport earthquake relief supplies
Route or purpose of the flightJAL 516 from New Chitose to Haneda, and Coast Guard departure from Haneda
Phase of flightLanding roll for the A350, runway entry and holding for the DHC-8
People on board379 on the A350, 6 on the DHC-8
OutcomeThe DHC-8 was destroyed; five of its six crew died and the captain was seriously injured. The A350 was also destroyed by fire. All 379 on the A350 evacuated; one passenger was seriously injured and four had minor injuries.
Investigating authority and case numberJapan Transport Safety Board, aircraft accident investigation concerning JA722A and JA13XJ
Report statusFirst interim report published 25 December 2024, second interim report published 25 December 2025, final report not yet published in the material reviewed

Wat is er gebeurd

  1. Taxiën naar baan C: Het toestel van de kustwacht taxiede over de luchthaven in de richting van vertrekbaan 34R. Eerder op de route had de bemanning andere hold-short-instructies correct teruggelezen en wederzijds bevestigd, waaronder hold short van baan 34L en hold short vóór taxibaan C.
  2. 17:45:14: Na de overdracht aan Tower East ontving het toestel van de kustwacht: “Number one, taxi to holding point C5.” Vier seconden later las de eerste officier terug: “To holding point C5, JA722A. Number one, thank you.”
  3. Hoe de bemanning het opvatte: In het eerste tussenrapport staat dat het zeer waarschijnlijk is dat de gezagvoerder en eerste officier die instructie om naar het wachtpunt van de baan te taxiën hebben opgevat als toestemming om de baan op te gaan. De gezagvoerder verklaarde later dat hij begreep dat de toren hen had opgedragen vanaf taxibaan C5 baan 34R op te rijden en te wachten.
  4. Checklistsignaal: Onmiddellijk na die instructie liet de gezagvoerder de eerste officier de Before Takeoff Checklist uitvoeren, wat in die operatie normaal gesproken gebeurde na toestemming om de baan op te gaan.
  5. 17:46:13: Het toestel passeerde het baanwachtpunt bij C5, reed baan 34R op en stopte daar.
  6. Tegelijkertijd: JAL 516 had al toestemming gekregen om te landen op baan 34R. De toren merkte niet dat het toestel van de kustwacht de baan was opgereden en daarop stond te wachten, en de bemanning van de A350 merkte dit pas vlak voor de botsing op.
  7. 17:47: De landende A350 botste tijdens de landingsrol met de DHC-8.

Waar de onderzoekers naar kijken

Per 6 november 2026 blijft dit een lopend onderzoek. Het eerste tussentijdse rapport van de JTSB stelde dat het zeer waarschijnlijk was dat de kapitein van de kustwacht en de eerste officier de instructie om naar wachtpunt C5 te taxiën hadden opgevat als toestemming om de baan op te rijden, waarna zij de baan 34R opreden en stopten.
In hetzelfde rapport werden waarschijnlijk nog onderzochte factoren opgesomd. Daaronder vielen de haast van de bemanning om te vertrekken, dat het vliegtuig te horen kreeg dat het nummer één was voor vertrek, de overtuiging van de gezagvoerder dat de reddingsmissie prioriteit had, de reactie van de gezagvoerder op de readback van de first officer, waarbij alleen "C5" en "Number one" werden bevestigd, de kortere tijd door de wijziging naar een intersectievertrek vanaf C5, het gebrek aan bewustzijn van de bemanning van de naderende A350, radiocommunicatie die werd ontvangen tijdens het oprijden van de baan, en het feit dat de stopbarlichten niet operationeel waren.
Aan de kant van de luchtverkeersleiding meldde het eerste tussentijdse rapport dat er 7 seconden nadat het kustwachtoestel de markering van het wachtpunt was gepasseerd een waarschuwingsmelding voor ondersteuning van de monitoring van baanbezetting werd afgegeven, en dat deze bleef gelden tot 1 seconde na de botsing, maar Tower East herkende de weergegeven waarschuwing niet. De waarschuwing was op dat moment op Haneda alleen visueel, zonder hoorbaar alarm, en de JTSB zei dat er geen voorschriften of op het curriculum gebaseerde training bestonden over hoe verkeersleiders met zo'n waarschuwing moesten omgaan.
Het tweede tussentijdse rapport zei dat de JTSB doorging met de analyse van de psychologische factoren van de piloten, de communicatie tussen piloten onderling en tussen piloot en ATC, en de visuele hulpmiddelen voor het beslissen of de baan mocht worden betreden. Het voegde analysepunten toe, waaronder vermoeidheid en arbeidsbeheer van de gezagvoerder, het feit dat de gezagvoerder het type binnen 30 dagen voor het ongeval niet had gevlogen, de eerste officier die de instructie correct terugsprak terwijl hij ook een checklist uitvoerde die normaal gesproken verband houdt met toestemming om de baan te betreden, het ontbreken van een sterile cockpit-regel bij de Haneda Air Station en de mogelijkheid dat er geen wederzijdse bevestiging was dat de eindnadering vrij was voordat de baan werd betreden.
Een belangrijke beperking van wat vandaag gezegd kan worden: de JTSB heeft nog geen definitieve oorzaak gepubliceerd. De tussentijdse rapporten scheiden bevestigde feiten van factoren die nog worden geanalyseerd.

De keten van gebeurtenissen

Een botsing op de startbaan komt bijna nooit door één gebroken schakel. In dit geval wijzen de tussentijdse rapporten van de JTSB op meerdere barrières die mogelijk tegelijkertijd hebben gefaald of verzwakt waren.
  1. Verkeerd begrepen hold-short: Onderzoekers zeggen dat het zeer waarschijnlijk is dat de instructie om naar wachtpunt C5 te taxiën aan boord werd opgevat als toestemming om baan 34R op te rijden. De eerste barrière was de toestemming zelf, zoals die werd gehoord en geïnterpreteerd.
  2. Sequencing als toestemming: De uitdrukking “Number one” lijkt belangrijk te zijn geweest. Voor een bemanning onder tijdsdruk kan als eerste voor vertrek zijn de verwachting hebben versterkt dat men onmiddellijk de baan op mocht, ook al is sequencing geen toestemming om de baan op te rijden.
  3. Readback zonder te signaleren: De readback van de first officer kwam overeen met de instructie om naar het wachtpunt te taxiën, en er volgde geen verdere uitwisseling tussen toren en vliegtuig. Een correcte readback is noodzakelijk, maar deze zaak laat zien dat dat niet genoeg is als het mentale model in de cockpit anders is.
  4. Checklist-signaal: De gezagvoerder riep direct na de instructie de Before Takeoff Checklist op. Onderzoekers bekijken of die handeling heeft geholpen het geloof van de bemanning vast te zetten dat zij al toestemming hadden gekregen om de baan op te rijden.
  5. Barrière bij baantoegang: Het vliegtuig passeerde vervolgens het wachtpunt en reed de baan op. Het tweede tussentijdse rapport zegt dat onderzoekers visuele ondersteuning onderzoeken bij de beslissing om al dan niet op te rijden, en het eerste rapport merkt op dat de stopbarlichten niet operationeel waren.
  6. Geen finale cross-check: Het tweede tussentijdse rapport zegt dat onderzoekers nagaan of er aan boord geen wederzijdse bevestiging was dat het naderingspad vrij was voordat de baan werd opgereden. Dat is een klassieke laatste kans-barrière.
  7. Waarschuwing van de verkeersleider niet opgemerkt: Het visuele waarschuwingssignaal van het systeem voor monitoring van baangebruik in de toren werd kort na het oprijden van de baan gegenereerd, maar niet herkend. De JTSB onderzoekt de voortdurende monitoring door de verkeersleiders, de invoeringsgeschiedenis van het supportsysteem en hoe regels en training voor het gebruik ervan daadwerkelijk zijn toegepast.
Piloot met headset in de cockpit van een geparkeerd trainingsvliegtuig
Voor studentpiloten gaat dit geval in wezen over fraseologie, wederzijdse bevestiging en stoppen bij de hold-short line totdat de klaring expliciet is.

Wat je eruit kunt leren

Dit ongeval betrof bemanningen van een luchtvaartmaatschappij en de Kustwacht op een grote luchthaven, maar de lessen voor een PPL- of radiostudent zijn heel direct. Ze horen thuis in je opleiding voor Communicatie, Human Performance en Operationele Procedures.
  1. Taxiën naar het holding point is niet de baan oprijden: Een hold-short clearance betekent precies dat, stoppen bij de holding-point markering en wachten. Maak in je eigen vliegwerk van sequencinginformatie, verwachtingen of urgentie geen clearance die nooit is gegeven.
  2. Lees de limiet terug en geloof dan je eigen readback: De eerste officier las “to holding point C5” correct terug. De les voor de leerlingpiloot is dat readback niet alleen voor ATC is, maar ook voor jou en iedereen naast je in de cockpit. Als je readback holding point zegt, stopt je toestel bij het holding point totdat er een nieuwe clearance komt.
  3. Nummer één betekent volgorde, niet autoriteit: “Nummer één” kan je vertellen wie eerst gaat. Het geeft geen toestemming om aan te sluiten, de baan op te rijden of op te stijgen. Leerlingpiloten moeten bij elke taxibeweging sequencingswoorden scheiden van clearancewoorden.
  4. Gebruik een challenge and response voor baanbetreding: Zeg voordat je een hold-shortlijn oversteekt wat de clearance is, wijs op de verkeersdreiging en bevestig dat final vrij is. Het tweede tussenrapport zegt specifiek dat onderzoekers nagaan of er geen wederzijdse bevestiging was dat de final approach vrij was vóór de baanbetreding.
  5. Laat de taakstroom in de cockpit de clearance niet herschrijven: Checklists zijn nuttig, maar ze kunnen ook je denken verankeren. Als je een checklist begint die je normaal na een baanbetredingsclearance doet, pauzeer dan en vraag of de werkelijke clearance die je kreeg echt overeenkomt met die actie.
Belangrijkste inzicht: een hold short-instructie voor de baan is een harde stop, geen hint over wat de luchtverkeersleiding waarschijnlijk hierna wil.

Train wat de keten had doorbroken

Deze leerdoelen uit de PPL-syllabus dekken de punten hierboven. Train ze elk met lessen, radioscenario's en oefenvragen.

  1. 1
    Communications 2.d.iii.1

    De leerling moet kunnen aangeven welke delen van berichten opnieuw moeten worden gelezen.

  2. 2
    Operational Procedures 2.b.4

    De leerling moet procedures kunnen beschrijven die runway incursions voorkomen (bijv. stopbalken, vrijgaven, snel vrijmaken van de baan, opletten).

Roger de meeuw met een gouden sleutel
Train het voordat je het nodig hebt

Maak een gratis account aan en werk deze leerdoelen door met lessen, radioscenario's en oefenvragen.

Bronnen